Pictures Of Success

dısarıda yagan cılgıncası kardan mı, karın yansıttıgı o parıl parıl kuzeyimsi havadan mı, üc yıldır acmadıgım zavallı pc'mın basında olusumdan mı (öyle ki @ isaretini besinci denememde cıkarabıldım) yoksa bu ıssız masaüstünün antik playlistlerinin nostaljisinden mi bilinmez, yazasım geldi. düsününce, ilk blogumun ilk yazısını yazdıgım gün de aynen böyle kar yagıyordu.

bazen gizli gizli eski blogları ziyaret ediyorum. kendiminkileri ve digerleri. hastayken, canım sıkkınken, yalnızken tekrar tekrar izledigim ve her sahnesini ezberledigim filmler gibi. hala yazanlar var birde. oralarda bir yerlerde olmaları beni garip bir sekilde mutlu ediyor. gittikleri yerlerden, aldıkları basarılardan dolayı onlarla gizli gizli gurur duyuyorum. yıllar oldu konusmadık, ama aynı yerdeler benim icin. hepsini ayrı ayrı cok seviyorum.
icim huzur doluveriyor.

artık birseyleri özlemeyi biraktigim, detaylara takılmadıgım, ve insanları uzaktan da sevebildigim icin kendimle gurur duyuyorum.